Ik ga lopen en het is toch droog… ;-)

Nou, wat jammer. Ik word zo aangemoedigd om in de regen te lopen en het is prachtig weer. Wat moet ik doen? Lopen of niet . Natuurlijk is de keuze al lang gemaakt.

Omdat ik veel gewandeld heb en ook veel gefietst, ga ik gelijk in een hoger tempo lopen. Ben ik toch al opgewarmd. Ik ervaar dit tempo als pittig, maar het gaat ook lekker. Helaas, na 6 minuten krijg ik een stekende pijn aan mijn rechterzijde. Ik probeer diep te ademen. Tot nu toe heeft deze methode gewerkt, maar niet vandaag. De pijn wordt iets zachter, maar gaat niet helemaal weg. Ik merk, dat mijn tempo iets te hoog is, maar ik probeer door te gaan. Ik ga voor de snelheid vandaag, maar dat is niet de enige reden. De pijn blijft. Met diep ademen en af en toe iets zachter lopen kan ik die onder controle houden. Er zijn wel twee momenten dat ik even ga wandelen. Mijn adem is onrustig, maar ik kan nog steeds praten. Op zo’n moment vind ik het jammer, dat ik geen hartslagmeter heb. Resultaat: 4.300 meter in 25:28 met gemiddelde snelheid van 10,1 km/h. Dat natuurlijk inclusief bijna 2 minuten wandelen. Ik ben wel tevreden.

Naast even een stukje lopen heb ik ook een experiment uitgevoerd. Hoe voelt het als de voorraden glycogeen op zijn? Tijdens trektochten in de bergen, ben ik altijd een braaf jongetje geweest. Van te voren een goede voorraad koolhydraten opbouwen en daarna goed glycogeen bijhouden. Nu – behalve extra vermoeidheid – gaat het wel goed met mij. De schade is bijna niet te merken. Omdat ik gelijk ga douchen en naar bed ga, merk ik weinig van extra vermoeidheid.