Toch uitputting

Gisteren avond na mijn driedelige training (wandelen, fietsen en hardlopen) ging het goed. Dat in tegenstelling tot vanochtend. Mijn concentratievermogen is erg slecht. Bezigheden die ik dagelijks als routine doe, lopen vanochtend mis. Ik zoek een klok op de verkeerde plaats. Ik herhaal dingen die ik al gedaan heb of vergeet juist iets te doen. Mijn fietstocht naar het station gaat erg moeizaam. Ik trap, maar heb gevoel dat ik niet vooruit ga. Ik word ingehaald door andere fietsers. Dat ben ik niet gewend. Gelukkig haal ik de trein. Mijn geluk is vrij snel voorbij. Ik ben mijn abonnement vergeten. Die heb ik naast mijn sleutels gelegd. Sleutels heb ik wel gepakt, maar mijn treinabonnementkaart zag ik niet. Meestal (lees: altijd in de afgelopen 4 jaar) worden in dit soort situaties in adviezen gegeven aan ‘zwartrijders’ door conducteurs. Nou, ik ben erg uniek blijkbaar. De blonde conductrice geeft mij een boete. Dat loopt lekker, zeg. Ik hoop, dat ze geen nagel breekt vandaag. Anders krijgt ze net zo’n rotbegin van het weekend als ik.
Op mijn werk heb ik gezorgd voor een tweede voedzame ontbijt. Koffie met suiker zorgt voor snelle verbetering. De ontbijt doet de rest van werk. Na die ochtend crisis gaat het verder goed met mij.

Ik heb dus een crisis bij mij veroorzaakt om te kijken hoe mijn lichaam op het gebrek van ‘brandstof’ gaat reageren. Ik kon zelf ervaren hoe belangrijk voeding is voor een juist functioneren van het lichaam. Mijn eerdere experiment met energierijk eten heeft mijn prestaties juist verbeterd. Dit keer kon ik ervaren hoe het voelt als de energiereserves op raken. Eten is dus erg belangrijk bij hardlopen. Zelfs op mijn niveau kan ik de resultaten merken.